Poprzednie edycje Lodołamacze 2009 Komunikacja z ON 
| Komunikacja z ON |
|
Komunikacja z osobami niepełnosprawnymi Ze względu na rodzaj schorzenia komunikowanie się z osobami niepełnosprawnymi napotyka na pewne trudności i ograniczenia. Dotyczy to zarówno fizycznych ograniczeń odnoszących się do skutków choroby – niedosłyszenie, niewyraźna mowa – które z jednej strony nie pozwalają osobie na pełne wyrażenie swoich myśli oraz emocji, a z drugiej strony utrudniają osobom sprawnym zrozumienie takiego przekazu. Problemy w komunikacji wynikają także z różnego postrzegania określonych rzeczy – dlatego tak ważne w komunikowaniu się z osobą niepełnosprawną jest poznanie stosunku osoby niepełnosprawnej do swojej niepełnosprawności. Wyróżnia się dwie formy komunikacji – werbalną (komunikaty słowne powinny być jasne, proste i zwięzłe) oraz niewerbalną (komunikaty przekazywane są m.in. poprzez ton głosu, gesty, postawę ciała – nie rzadko te formy komunikacji przekazują o wiele więcej informacji niż słowa). Przydatne wskazówki ułatwiające komunikację z osobami niepełnosprawnymi: - osoby poruszające się na wózku – przyjęcie takiej pozycji, która umożliwi kontakt wzrokowy; nie należy przyjmować pozycji stojącej, gdyż wtedy rozmowę prowadzimy, patrząc na rozmówcę z góry - osoby z problemami w poruszaniu się i mówieniu – należy dostosować tempo rozmowy do możliwości rozmówcy, gdyż niepełnosprawnym z tego typu ograniczeniami potrzeba więcej czasu na odpowiedź - osoby głuche i niedosłyszące – z uwagi na to, że te osoby czytają z ust, należy zachować odpowiednio bliski i stały kontakt wzrokowy z rozmówcą, nie powinno się odwracać plecami, chodzić. Tempo wypowiedzi powinno być trochę wolniejsze, ale nie zbyt wolne. Nie jest wskazana zbyt głośna wymowa, gdyż w przypadku osób głuchych i niedosłyszących ton głosu co do zasady nie wpływa na jakość przekazu. Należy być także przygotowanym na to, że sposób wymowy takiej osoby może być trochę zniekształcony. Aby zwrócić uwagę osoby z dysfunkcją słuchu można dotknąć ramienia bądź przedramienia tej osoby – nie należy dotykać ani głowy, ani dłoni, ani nóg ani żadnej innej części ciała - osoby niewidome lub słabowidzące – w przypadku tej grupy osób należy informować je zarówno o przybyciu do pomieszczenia, jak i o zamiarze jego opuszczenia (żeby uniknąć sytuacji, w której osoba niewidoma lub słabowidząca mówi, a jej rozmówcy już nie ma w pomieszczeniu). Ponadto przy prowadzeniu osoby niewidomej lepiej jest, żeby to osoba niewidoma trzymała kogoś za ramię niż żeby trzymać ją pod rękę, a co gorsza popychać. |
Copyright © Polska Organizacja Pracodawców Osób Niepe3nosprawnych
